صبح كه تو مسير اداره طبق معمول راديو ورزش گوش مي­كردم منتظرش بودم. اصلن از صبح كه از خواب پا شدم همين جور دلم شور مي­زد. كمي كه فكر كردم گفتم سوم تيره لابد به خاطر اون حالم ميزون نيس. ولي مي­دونستم كه بالاخره پيش از آن كه فكر كنم اتفاق مي افتد. پشت چراغ قرمز دست كردم تو جيبم صدقه­يي براي امروزم بزارم كنار كه ظاهرن دير اقدام كردم. بلايي به اندازه­ي 40 بلا نازل شده بود. اين بلا با صدقه­هاي مرسوم به نظر رفع شدني نبود. تراول درشت هم به سختي مي­تونس جلوي اين بلا رو بگيره چه برسه به جيب تار بسته­ي ما كه تازه دير هم به فكر افتاده بود. راديو نزول بلا رو اعلام كرد. داريوش مصطفوي شد مديرعامل پرسپوليس.

موندم حالا چطور ميشه طرفدار تيمي موند كه مديرعاملش اين باشه؟ با چه رويي سرمونو بالا بگيريم و بگيم هوادار تيمي هستيم كه گلاب به روتون مديريتش اين تركيبه. ما هم كه مث استقلالي ها نيستيم كه ككمون نگزه كي مديرعاملمونه. (راستي شاه­كار فتح الله زاده رو در برنامه 90 پنج شنبه ديديد؟ فردوسي پور پرسيد امسال تو فصل نقل و انتقالات باز هم بمب مي­تركونيد؟ فتح الله زاده گفت: الان دوره­ي بمب گذشته. الان ميگن انرژي هسته­يي حق مسلم ماست!!) تازه گل بود به سبزه هم آراسته شد. اين پسرك تازه به دورون رسيده و حدناشناس، آخوندي مدير روابط عمومي تربيت بدني هم تو هيات مديره­س. تازه از شرم علي پرويني بودن خلاص شده بوديم و با قطبي احساس كلاس بهمون دست داده بود كه اين عقب گرد بزرگ مث بقيه عقب گردها در ساير حوزه ها اتفاق افتاد. فقط مونده مايلي كهن بشه مربي و ديگه خلاص. اين جوري تماشاي بازياي پرسپوليس فقط يه چيز كم داره. اگه گفتيد چي؟ آ باريك الله؛ گزارش بهرام شفيع. 

شايد سوم تير به­ترين خبري كه مي­شد شنيد همين مديرعامل پرسپوليس شدن مصطفوي بود. ما كه تو اين روز به بدتر از اين خبرا عادت كرديم، ايشا الله سال ديگه اين عادتمونو ترك ­كنيم.

عجب روز نحسيه اين 1+2 ت.ي.ر !